Μαρ 092015
 


Η επιλογή του Βερολίνου για τις χειμερινές μας διακοπές έγινε κάπως αβίαστα: βρήκαμε φτηνό εισιτήριο και ξενοδοχείο. Το Βερολίνο δεν ήταν ποτέ στην κορυφή της λίστας με τους επιθυμητούς μου προορισμούς, αλλά έχοντας ακούσει μόνο καλά λόγια από γνωστούς και φίλους, αποφασίσαμε ότι η ώρα είχε έρθει για να δούμε την πόλη και με τα δικά μας μάτια. Η σύγκριση κόστους με άλλους Ευρωπαϊκούς προορισμούς μας έκανε να τους αποκλείσουμε σχετικά εύκολα.

Οι διαφημίσεις δεν μου αρέσουν καθόλου, απλά πρέπει να ομολογήσω ότι τόσο το βέγκαν γεύμα, όσο και η εξυπηρέτηση από τις Τουρκικές Αερογραμμές ήταν άψογα. Τα γεύματα στο αεροπλάνο δεν μου φαίνονται ποτέ χορταστικά, αλλά μπορώ να πω ότι εδώ η ποσότητα ήταν ικανοποιητική.

Το ζήτημα της επιλογής ξενοδοχείου μας απασχόλησε αρκετά. Θα πηγαίναμε σε μια πόλη που δεν γνωρίζαμε, έχοντας πάρα πολλές επιλογές για διαμονή μπροστά μας. Τελικά αποφασίσαμε να μείνουμε σε κανονικό ξενοδοχείο (δεν μας ενδιέφερε να μπορούμε να μαγειρεύουμε), μια που θα μέναμε 5 μέρες και δεν σκοπεύαμε να περάσουμε πολύ χρόνο μέσα. Κοιτώντας για κάπως οικονομικά ξενοδοχεία, με καλές κριτικές όμως, καταλήξαμε στην συνοικία Kreuzberg, μια από τις πιο ζωντανές της πόλης. Ένα σοβαρό κριτήριο για την επιλογή του ξενοδοχείου ήταν το wifi και η εγγύτητα προς το μετρό, κάτι που αποδείχτηκε σοφό.

Απαραίτητο εφόδιο πριν από κάθε ταξίδι η προμήθεια σχετικών βιβλίων και πληροφοριών. Γνωρίζοντας ότι πρόκειται να πάω σε ένα παράδεισο για βέγκαν, φρόντισα να έχω μαζί μου μια λίστα με ονόματα και διευθύνσεις μαγαζιών με χορτοφαγικές επιλογές (κυρίως αποκλειστικά βέγκαν μαγαζιά). Τουλάχιστον ήξερα ότι πήγαινα στη χώρα με τους περισσότερους χορτοφάγους στην Ευρώπη και σε μια πόλη με πάρα πάρα πάρα πολλά μουσεία. Η αγορά εισιτηρίου 5 ημερών για τις μετακινήσεις μας στην πόλη ήταν μονόδρομος. Χρησιμοποιήσαμε κατά 95% το μετρό και ελάχιστα το λεωφορείο. Το σίγουρο είναι ότι η κάρτα των 5 ημερών μας έδωσε ελευθερία κινήσεων. Το ίδιο και η κάρτα 3 ημερών για τα μουσεία.

Η συνοικία Kreuzberg αποδείχθηκε η ιδανική επιλογή για τα γούστα μας: μούλτι-κούλτι περιβάλλον, πάρα πολλές επιλογές για φαΐ και διασκέδαση, λαϊκή αγορά, αρκετά σουπερμάρκετ, καφέ κλπ. Συνήθως τα βράδια και το πρωί τριγυρνούσαμε εκεί, αφού όλη μέρα ήμασταν στο δρόμο. Ευτυχώς είχαμε κλείσει το ξενοδοχείο χωρίς πρωινό (χρέωναν 7 ευρώ το άτομο), τη στιγμή που παντού έβρισκες να φας κάτι για πρωινό με κάτω από 1 ευρώ και να πιεις τον (βιολογικό) καφέ σου με 1 ευρώ.

Το πρώτο σοκ το έπαθα με την τιμή του (γαλλικού) καφέ: σχεδόν παντού είχε 1 ευρώ. Σπάνια ήταν πάνω από 1, ενώ ο ακριβότερος που ήπια ήταν σε ένα μουσείο, που έκανε 2,20 ευρώ. Από ποιότητα, ήταν αξιοπρεπής χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό. Οι τιμές γενικώς ήταν πολύ λογικές για μια μεγαλούπολη της Ευρώπης. Στο σουπερμάρκετ απέναντι από το ξενοδοχείο έβρισκα γιαούρτι σόγιας 500γρ. γύρω στο 1,70 ευρώ, οπότε είχα εξασφαλίσει το πρωινό (ή και το βραδινό) μου. Στη λαϊκή πίσω από το ξενοδοχείο πήρα 6 μεγάλα ώριμα μάνγκο για 1 ευρώ, ενώ φρούτα σε πολύ καλές τιμές έβρισκα στα διάφορα (έθνικ) σουπερμάρκετ της περιοχής.

Λόγω εορτών το κέντρο της πόλης ήταν στολισμένο, ενώ στην Alexanderplatz υπήρχε αυτό το υπαίθριο χριστουγεννιάτικο παζάρι…

Η πόλη είναι ο παράδεισος των ποδηλατών, ακόμα και τις πολύ κρύες αυτές ημέρες του χειμώνα. Οι θερμοκρασίες ήταν συνήθως γύρω στους μείον 5 βαθμούς, μέχρι να χιονίσει: μετά ανέβηκε κοντά στο μηδέν.

Τα μουσεία της πόλης είναι τόσα, που για να δει κανείς τα βασικά θα χρειάζονταν τουλάχιστον 10 γεμάτες ημέρες. Κάναμε τις επιλογές μας και κινηθήκαμε κυρίως στα κεντρικά μουσεία που βρίσκονται στο νησάκι Museumsinsel, αλλά και σε μερικά εκτός αυτού. Πέρα από τα μουσεία, βόλτες κάναμε και σε αξιοθέατα όπως τη γέφυρα Oberbaum:

Ο κήπος Tiergarten ήταν υπέροχος μέσα στα χιόνια:

Διασκέδαση: πήγαμε για μπύρα εδώ. Ήρεμη ατμόσφαιρα, μεγάλη ποικιλία σε μπύρες (δεν είναι πλεονέκτημα όταν δεν ξέρεις τι να παραγγείλεις), τσιμπημένες τιμές αλλά άξιζε τελικά η έξοδος. Μια περιπετειώδης εμπειρία ήταν το μπαρ Schwarze Traube. Πρόκειται για ένα μυστηριώδες μαγαζί με κλειδωμένη πόρτα και με αμφιλεγόμενες κριτικές: ό,τι πρέπει για να μας τραβήξει την προσοχή. Με αρκετή τύχη και υπομονή ήπιαμε το κοκτέιλ μας (9 ευρώ το ποτό), το οποίο ήταν όντως πάρα πολύ καλό, αλλά και μικρό επίσης.

Φαγητό: δεν χρειάστηκα καθόλου τη λίστα με τα βέγκαν φαγάδικα που είχα ετοιμάσει, αφού μπορούσα να βρω σχεδόν παντού βέγκαν φαγητό. Το μόνο που επισκέφτηκα από τη λίστα ήταν το βέγκαν σουπερμάρκετ Veganz. Η επίσκεψη εδώ ήταν περισσότερο αναγνωριστική παρά για ψώνια. Οι τιμές ήταν αρκετά τσιμπημένες, τουλάχιστον για το δικό μου πορτοφόλι, αν και ψώνισα από περιέργεια μερικά πράγματα. Μεγάλη ποικιλία όντως, αλλά σίγουρα όχι για τον μέσο Έλληνα. Επίσης τα περισσότερα προϊόντα είναι επεξεργασμένη τροφή, δηλαδή όχι του γούστου μου. Για φαγητό προτίμησα τα φαλάφελ που έφτιαχνε ένα αραβικό μαγαζί στο Kreuzberg. Η πίτα ετοιμάζεται μπροστά σου και ψήνεται σε φούρνο ταντούρ. Μεγαλή ποικιλία σε ψωμιά & πίτες είχε σε αρκετούς φούρνους. Το σίγουρο ήταν ότι όπου και να πήγαινα υπήρχαν βέγκαν επιλογές!

Απαντήστε

Αρέσει σε %d bloggers: