Οκτ 042017
 

Πριν από λίγες μέρες είδα αυτή τη φωτογραφία ενός φίλου. Στάθηκε η αφορμή για να γράψω κάποιες σκέψεις που με απασχολούν καιρό τώρα.

DOG LOVERS DON’T EAT DOGS

CAT LOVERS DON’T EAT CATS

Έτσι λέει το μπλουζάκι, δηλαδή όσοι αγαπούν τους σκύλους δεν τους τρώνε. Επίσης όσοι αγαπούν τις γάτες δεν τις τρώνε. Μέχρι εδώ όλα καλά και λογικά φαίνονται.

ANIMAL LOVERS DON’T EAT ANIMALS

Δηλαδή όσοι αγαπούν τα ζώα δεν τα τρώνε. Αυτό είναι μια διεύρυνση των παραπάνω. Ας δούμε τι σκέψεις γεννά αυτή η δήλωση:

  1. Μπορεί κάποιος να αγαπά ΟΛΑ τα ζώα; Τι εννοούμε αγαπά; Μπορεί κάποιος να συνδεθεί συναισθηματικά με όλους τους ανθρώπους (βλ. ομοφοβικούς, ναζί, ρατσιστές, βιαστές, παιδεραστές); Με όλους τους σκύλους; Με όλες τι γάτες; Τι γίνεται με κουνούπια, σκουλήκια, σφουγγάρια, σκορπιούς, πρόβατα;
  2. Δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να αγαπά τους πάντες (βλ. όλα τα ανθρώπινα ή μη ζώα), διότι μια τέτοια φτηνή «αγάπη» δεν θα είχε ούτε νόημα, ούτε αξία.
  3. Αν δεν αγαπάς κάτι, έχεις δικαίωμα να το φας;
  4. Αν τρως κάτι σημαίνει ότι δεν το αγαπάς;
  5. Αν τρως φυτικές τροφές σημαίνει ότι δεν αγαπάς ή δεν νοιάζεσαι για τα φυτά;
  6. Αν δεν νοιάζεσαι για τα φυτά, τι είσαι; Κάποιος που τρώει φυτά μόνο και μόνο για να μην φάει ζώα ποιο λόγο έχει να το κάνει αυτό;
  7. Μήπως εν τέλει επειδή και εμείς οι ίδιοι είμαστε ζώα λογικό είναι να νοιώθουμε πιο κοντά σε μας τα ζώα παρά τα φυτά; Όσο πιο κοντά σε μας ένα ζώο, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να συνδεθούμε συναισθηματικά μαζί του. Έτσι πιο εύκολα συνδεόμαστε με τον πίθηκο από την κατσίκα, με την κατσίκα από το ψάρι, με το ψάρι από το κουνούπι, με το κουνούπι από ένα σφουγγάρι. Μπορεί να κάνω και λάθος και να είναι απλά δική μου ιδέα όλο αυτό, μπορεί όμως και συμφωνείτε μαζί μου.
  8. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η έκκληση στο συναίσθημα δεν μας οδηγεί πουθενά πέρα από κάποιο νοητικό αδιέξοδο.
  9. Ξαναγυρίζουμε στο #6

Γιατί λοιπόν να μην τρώμε ζώα, αλλά να τρώμε φυτά; Πού βάζουμε το όριο αυτών που επιλέγουμε να βάλουμε στο στόμα μας; Εδώ δεν ασχολούμαι με το οικολογικό κομμάτι, και το τι από τα δύο έχει μεγαλύτερο οικολογικό αποτύπωμα. Μια τέτοια συζήτηση είναι πολύπλοκη και ξεφεύγει από τις απλές σκέψεις αυτού του άρθρου. Προφανώς και είναι οικολογικότερο (βλ. μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα) να τρως φασολάκια από τον κήπο σου και όχι μοσχαρίσιο κρέας. Πολύ πιθανό να είναι οικολογικότερο να τρως κότες απ’ το κοτέτσι σου (plus τζάμπα γκουανό) από κινόα Λατινικής Αμερικής. Επίσης εδώ ασχολούμαι αποκλειστικά με τη χορτοφαγία (βιγκανισμό) ως προς το διατροφικό της κομμάτι. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη για λίγο την οικολογία και τις διατροφικές συνήθειες και ας επικεντρωθούμε στο καίριο σημείο:

Τι διαχωρίζει τα ζώα από τα φυτά;

Πολύ καλύτερες απαντήσεις θα παίρναμε από βιολόγο, αν και όλοι κάτι θυμόμαστε απ’ το σχολείο. Επίσης υπάρχει και το ίντερνετ για να το ψάξουμε. Μερικά από τα πράγματα που συνδέουν τα φυτά με τα ζώα:

  • Έχουν ανάγκη από το εξωτερικό τους περιβάλλον για να επιβιώσουν (νερό, τροφή, συνθήκες).
  • Αναπτύσσονται.
  • Αναπαράγονται.
  • Είναι φτιαγμένα από παρόμοια κύτταρα.
  • Έχουν (κοινό) DNA. Αυτό επιτρέπει και τη δημιουργία Γενετικά Μεταλλαγμένων Οργανισμών (ζώα με DNA από φυτά, ή το αντίστροφο).
  • Έχουν κοινό πρόγονο.

Για να το θέσουμε με τα λόγια του Γιάννη Μανέτα (Τι θα έβλεπε η Αλίκη στην χώρα των φυτών):

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι τα φυτά δεν είναι κατ’ ανάγκην λιγότερο περίπλοκα από τα ζώα. Σε τελευ­ταία ανά­λυ­ση, δεν είναι λιγότερο επιτυ­χημένα ως οργανισμοί, ά­ρα είναι τόσο περίπλοκα όσο επιβά­λλει το ύφος, ο ρυ­θμός και το στυ­λ της ζωή­ς του­ς. Είναι απλώς διαφορετικά­. Το «δεν είναι λιγότερο επιτυ­χημένα» που­ ανέφερα στην προηγούμενη πρόταση, αποτελεί έναν αρχικό και προσωρινό συ­μβιβασμό, ώστε να μη θεωρή­σετε ότι ο συ­γγραφέας είναι προκλητικός. Διότι στην πραγματικότητα –σε εξελικτική­ και γεωλογική­ κλίμακα– τα φυ­τά­ είναι πιο επιτυ­χημένα. Η μέση διά­ρκεια παρου­σίας των φυ­τικών ειδών στον πλανή­τη είναι πολλαπλά­σια αυ­τή­ς των ζωικών ειδών. Τα ζωικά­ είδη έρχονται και παρέρχονται, έχοντας συ­ντομότερη ημερομηνία λή­ξης. Αν μπορούσαμε να ταξιδέψου­με στο απώτερο παρελθόν ή­ το απώτερο μέλλον, θα συ­ναντούσαμε λίγο-πολύ τις ίδιες φυ­τικές μορφές, αλλά­ πολύ διαφορετικά­ ζώα.

Από τα παραπάνω διαπιστώνουμε ότι:

  • Διαφορές μεταξύ ζώων και φυτών υπάρχουν, όπως υπάρχουν και μεταξύ ανθρώπινων και μη ζώων.
  • Υπάρχουν όμως ισχυρές ομοιότητες μεταξύ ζώων και φυτών, όπως αυτή του κοινού προγόνου και DNA.
  • Εντέλει όλες οι μορφές ζωής είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους.
  • Αν λοιπόν βλέπουμε ως φίλους μας τα υπόλοιπα ζώα, γιατί αρνούμαστε να δούμε και τα φυτά παρομοίως;
  • Αν ο διαχωρισμός ανθρώπων και υπόλοιπων ζώων μπορεί να θεωρηθεί εκ μέρους μας ως μια μορφή ρατσισμού (βλ. σπισισμός), τότε ο διαχωρισμός μεταξύ ζώων και φυτών τι είναι;
  • Με άλλα λόγια, μήπως αρνούμαστε να φάμε άλλα ζώα επειδή τυχαίνει να είμαστε κι εμείς ζώο;

Ξαναγυρίζουμε έτσι στην ερώτηση «γιατί να μην τρώμε ζώα, αλλά να τρώμε φυτά»; Φυσικά επειδή αν αποκλείσουμε τα ζώα, αναγκάζουμε τον εαυτό μας να τραφεί με φυτά. Τα φυτά έτσι δεν είναι επιλογή μας, απλά είναι αυτό που μας απομένει για να φάμε. Γινόμαστε φυτοφάγοι επειδή αρνούμαστε να είμαστε ζωοφάγοι. Υπάρχει όμως κάποια λογική βάση για να το κάνουμε αυτό;

Σεπ 132016
 

Οι λόγοι που έψαχνες για να ΜΗΝ γίνεις χορτοφάγος

  • Ο άνθρωπος είναι παμφάγος
    Ναι είναι, και λοιπόν; Το ανθρώπινο ζώο (εγώ, εσύ) μπορεί να κάνει επιλογές, ανάλογα με τις περιστάσεις. Το τι θεωρείται καλό/κακό, σωστό/λάθος, ηθικό/ανήθικο, αποδεκτό/απαράδεκτο διαμορφώνεται εν πολλοίς από τις εκάστοτε κοινωνικο-ιστορικές περιστάσεις. Αυτό που είναι αποδεκτό εδώ και τώρα ίσως να μην ήταν αποδεκτό κάποτε κάπου, ή να μην είναι η νόρμα στο μέλλον. Σε αυτό το πλαίσιο και ο παραπάνω προσδιορισμός είναι κενός κάθε περιεχομένου αφού δεν μας λέει τίποτα για την ηθική διάσταση του ζητήματος: για τη δυνατότητα επιλογής του να τρως ή μη ζώα. Είναι σαν να λέω ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να επιλέγει κάθε φορά αυτό που αποφασίζει να κάνει κάτι: μπορεί να δημιουργήσει ή να καταστρέψει, να βοηθήσει ή να εμποδίσει, να σώσει ή να σκοτώσει κ.ο.κ. Το ότι μπορούμε να φάμε (σχεδόν) τα πάντα δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι οφείλουμε να τα φάμε ή ότι δεν μπορούμε να επιλέξουμε το τι θα φάμε.

  • Εγώ θα σώσω τον κόσμο;
    Όχι. Κανείς δεν μπορεί ούτε να σώσει, ούτε να καταστρέψει τον κόσμο από μόνος του, όσο και να προσπαθήσει. Πολλοί μαζί μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Άσχετα όμως με το τι κάνει η πλειοψηφία, ο καθένας έχει την ευθύνη των δικών του πράξεων, απέναντι στη δική του συνείδηση.

  • Η υγεία μου πάνω απ’ όλα
    Πιστεύεις ότι το κρέας είναι απαραίτητο για την υγεία σου; Φοβάσαι τόσο πολύ ότι θα πάθεις κάτι αν δεν τρως ζωικά προϊόντα (κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά); Δεν σε πείθουν όλοι αυτοί που ζουν μια χαρά χωρίς ζωικά; Μπορεί απλά να μην τολμάς ή και να βαριέσαι να κάνεις το βήμα, μπορεί να έχεις άγνοια ή να είσαι παραπληροφορημένος, μπορεί να είσαι εθισμένος σε γεύσεις και καταστάσεις, μπορεί να είσαι καχύποπτος ή δύσκολος στις αλλαγές. Τίποτα όμως απ’ όλα αυτά δεν αποδεικνύει ότι η χορτοφαγική ζωή δεν είναι ωφέλιμη για την υγεία σου. Απλά χρειάζεσαι λίγο ψάξιμο ακόμη.

  • Τα ζώα έχουν πλαστεί ως εργαλεία του ανθρώπου
    Ο άνθρωπος είναι στην κορυφή της εξέλιξης, σύμφωνα με τον άνθρωπο. Μέχρι ένα βαθμό ίσως είναι εξηγήσιμο ότι βλέπουμε τα πράγματα ανθρωποκεντρικά, αφού τα βλέπουμε μέσα από τα δικά μας μάτια. Καιρός να κάνουμε ένα βήμα παρακάτω. Να ξεκολλήσουμε. «Ιερά» βιβλία γραμμένα από χέρι ανθρώπινο πριν από πολλούς αιώνες δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Έχουν περάσει αιώνες.

  • Έχω ομάδα αίματος Χ-Ψ-Ω και αν δε φάω κρέας θα πεθάνω
    Αν το λένε τα άστρα και ο Νοστράδαμος, κάτι παραπάνω θα ξέρουν. Ειδικά αν έχεις ωροσκόπο Ζυγό.

  • Η γούνα και τα δερμάτινα είναι πιο φυσικά από τα συνθετικά υλικά
    Φυσικά, το να φοράει κάποιος τομάρι από γδαρμένο και σκοτωμένο ζώο, το οποίο δεν αποσυντίθεται είναι απολύτως φυσικό. Όπως φυσικό είναι να μαγειρεύουμε την τροφή μας, αφού ως γνωστόν κατσαρόλες και φούρνοι υπάρχουν παντού στη φύση. Φυσικά είναι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ευρέως διαδεδομένα και αυτά στο περιβάλλον. Φυσικό είναι και το χρήμα, η δουλειά, η εκμετάλλευση, τα πιστεύω μας, η φυλάκιση, καθώς και πάρα πολλά ακόμη φυσικά και λογικά πράγματα που απλά υπάρχουν.

  • Οι χορτοφάγοι μου σπάνε τα @@ (νεύρα)
    Σοβαρά; Υπάρχουν ειδικοί που μπορείς να απευθυνθείς.

  • Ας φτιάξουμε πρώτα μια ισότιμη κοινωνία για τους ανθρώπους και μετά μιλάμε για τα υπόλοιπα ζώα
    Το πως συμπεριφερόμαστε στους αδύναμους, τους απροστάτευτους ή τους «άλλους» είναι ένας δείκτης για τον εγκέφαλό μας. Μπορούμε να πιστεύουμε ότι είμαστε ανώτεροι από κάποιους άλλους. Μπορεί βασικά να πιστεύουμε ό,τι θέλουμε, ή καλύτερα ό,τι μας έχουν πιπιλίσει τον εγκέφαλο ότι πρέπει να πιστεύουμε. Αυτό από μόνο του δεν έχει καμία απολύτως αξία. Μπορούμε επίσης να μεταθέτουμε μια παραδείσια-φαντασιακή μελλοντική κατάσταση επ’ άπειρον. Μπορούμε όμως άμεσα να κάνουμε τη διαφορά με τις επιλογές μας στο παρόν. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε ένα απώτερο μέλλον για να σταματήσουμε τώρα να είμαστε απλά μαλάκες. Επίσης ο συνεχής αγώνας για μια ισότιμη κοινωνία δεν αποκλείει πολύπλευρες προσεγγίσεις.

  • Τόσες αξιακές εκπτώσεις κάνουμε, στο κρέας θα κολλήσουμε;
    Σωστά. Χρησιμοποιούμε χρήμα, στέλνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, ζούμε στην άτιμη κοινωνία και στον ψεύτη κόσμο. Το κρέας μας μάρανε δηλαδή; Δεν μας μάρανε το κρέας απλά οι επιλογές μας. Επειδή δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο που ζούμε άμεσα δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις συνήθειές μας τώρα. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίζουμε να βλέπουμε τον «ξένο» ή το άλλο ζώο με μισό μάτι. Αφού είναι στο χέρι μας να κάνουμε κάτι τώρα, τι το συζητάμε;
Δεκ 022015
 

Μπιφτέκια νόστιμα, υγιεινά, φτηνά και εύκολα, από φυτρωμένες φακές.
Θα χρειαστούμε:
1/2 κιλό φακές
3 μικρά κρεμμύδια
4 μικρά καρότα

4 κουταλιές ηλιόσπορους
1 μάτσο μαϊντανό

3 κουταλιές σουσάμι
2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι, μυρωδικά & μπαχαρικά της αρεσκείας μας
λίγο ελαιόλαδο


Χρειαζόμαστε 3-4 ημέρες για φυτρώσουν οι φακές μας. Τις βάζουμε στο νερό να μουλιάσουν πολλές ώρες κι έπειτα τις μεταφέρουμε σε ένα σουρωτήρι για μακαρόνια. Τοποθετούμε από πάνω βρεγμένο πανί για να μην στεγνώσουν, και τις βρέχουμε 2-3 φορές την ημέρα, στραγγίζοντας το νερό. Σε λίγες μέρες θα έχουν φυτρώσει, οπότε και θα είναι έτοιμες για τα μπιφτέκια μας.
Εδώ θα χρειαστούμε ένα καλό μπλέντερ για να πολτοποιήσουμε (όχι εντελώς) τις φακές μαζί με τα κρεμμύδια, τα καρότα, το σκόρδο, τους ηλιόσπορους και τον μαϊντανό. Έπειτα τοποθετούμε σε μια λεκάνη το μείγμα μας και προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και μπαχαρικά:

Τώρα μπορούμε να πλάσουμε τα μπιφτέκια μας, τα οποία τοποθετούμε σε λαδωμένο ταψί φούρνου:

Ψήνουμε για 35 περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς και σερβίρουμε με συνοδευτικά της αρεσκείας μας!

Απρ 012015
 

Για μια εύκολη πίτα, η οποία μπορεί να φτιαχτεί με όλων των ειδών τα λαχανικά, θα χρειαστούμε:

  • μισό κιλό καλαμποκάλευρο
  • μισό έως ενάμισι κιλό λαχανικά της αρεσκείας μας (πχ πράσα, τσουκνίδες, σπανάκι, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκύθια), είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό.
  • ανθρακούχο νερό 500ml
  • 1 ποτήρι λάδι
  • 1 κουταλάκι baking powder
  • 1 κουταλάκι ζάχαρη
  • μισό κουταλάκι αλάτι
  • προαιρετικά, μυρωδικά της αρεσκείας μας (πχ δυόσμος, μαϊντανός, άνηθος) και μπαχαρικά

Να σημειώσουμε ότι κάποια λαχανικά που χρησιμοποιούμε θα πρέπει να τσιγαριστούν (πχ πράσα, μελιτζάνες), ενώ άλλα μπαίνουν στο μείγμα μας ωμά (πχ σπανάκι, τσουκνίδες). Εγώ χρησιμοποίησα πράσα και τσουκνίδες.

Έκοψα και τσιγάρισα τα πράσα, ενώ άφησα τις τσουκνίδες ωμές.

Ετοιμάζουμε την πίτα, ανακατεύοντας το καλαμποκάλευρο με τη σόδα.

Προσθέτουμε το λάδι, τη ζάχαρη, το αλάτι, το baking powder και ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε τα λαχανικά μας. Ανακατεύουμε καλά και στρώνουμε το μείγμα σε ταψί (35cm x 35cm). Αν μας αρέσει προσθέτουμε και σουσάμι.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 180C για τουλάχιστον 40 λεπτά. Και ιδού το αποτέλεσμα!

Καλή σας όρεξη!

 

Μαρ 092015
 


Η επιλογή του Βερολίνου για τις χειμερινές μας διακοπές έγινε κάπως αβίαστα: βρήκαμε φτηνό εισιτήριο και ξενοδοχείο. Το Βερολίνο δεν ήταν ποτέ στην κορυφή της λίστας με τους επιθυμητούς μου προορισμούς, αλλά έχοντας ακούσει μόνο καλά λόγια από γνωστούς και φίλους, αποφασίσαμε ότι η ώρα είχε έρθει για να δούμε την πόλη και με τα δικά μας μάτια. Η σύγκριση κόστους με άλλους Ευρωπαϊκούς προορισμούς μας έκανε να τους αποκλείσουμε σχετικά εύκολα.

Οι διαφημίσεις δεν μου αρέσουν καθόλου, απλά πρέπει να ομολογήσω ότι τόσο το βέγκαν γεύμα, όσο και η εξυπηρέτηση από τις Τουρκικές Αερογραμμές ήταν άψογα. Τα γεύματα στο αεροπλάνο δεν μου φαίνονται ποτέ χορταστικά, αλλά μπορώ να πω ότι εδώ η ποσότητα ήταν ικανοποιητική.

Το ζήτημα της επιλογής ξενοδοχείου μας απασχόλησε αρκετά. Θα πηγαίναμε σε μια πόλη που δεν γνωρίζαμε, έχοντας πάρα πολλές επιλογές για διαμονή μπροστά μας. Τελικά αποφασίσαμε να μείνουμε σε κανονικό ξενοδοχείο (δεν μας ενδιέφερε να μπορούμε να μαγειρεύουμε), μια που θα μέναμε 5 μέρες και δεν σκοπεύαμε να περάσουμε πολύ χρόνο μέσα. Κοιτώντας για κάπως οικονομικά ξενοδοχεία, με καλές κριτικές όμως, καταλήξαμε στην συνοικία Kreuzberg, μια από τις πιο ζωντανές της πόλης. Ένα σοβαρό κριτήριο για την επιλογή του ξενοδοχείου ήταν το wifi και η εγγύτητα προς το μετρό, κάτι που αποδείχτηκε σοφό.

Απαραίτητο εφόδιο πριν από κάθε ταξίδι η προμήθεια σχετικών βιβλίων και πληροφοριών. Γνωρίζοντας ότι πρόκειται να πάω σε ένα παράδεισο για βέγκαν, φρόντισα να έχω μαζί μου μια λίστα με ονόματα και διευθύνσεις μαγαζιών με χορτοφαγικές επιλογές (κυρίως αποκλειστικά βέγκαν μαγαζιά). Τουλάχιστον ήξερα ότι πήγαινα στη χώρα με τους περισσότερους χορτοφάγους στην Ευρώπη και σε μια πόλη με πάρα πάρα πάρα πολλά μουσεία. Η αγορά εισιτηρίου 5 ημερών για τις μετακινήσεις μας στην πόλη ήταν μονόδρομος. Χρησιμοποιήσαμε κατά 95% το μετρό και ελάχιστα το λεωφορείο. Το σίγουρο είναι ότι η κάρτα των 5 ημερών μας έδωσε ελευθερία κινήσεων. Το ίδιο και η κάρτα 3 ημερών για τα μουσεία.

Η συνοικία Kreuzberg αποδείχθηκε η ιδανική επιλογή για τα γούστα μας: μούλτι-κούλτι περιβάλλον, πάρα πολλές επιλογές για φαΐ και διασκέδαση, λαϊκή αγορά, αρκετά σουπερμάρκετ, καφέ κλπ. Συνήθως τα βράδια και το πρωί τριγυρνούσαμε εκεί, αφού όλη μέρα ήμασταν στο δρόμο. Ευτυχώς είχαμε κλείσει το ξενοδοχείο χωρίς πρωινό (χρέωναν 7 ευρώ το άτομο), τη στιγμή που παντού έβρισκες να φας κάτι για πρωινό με κάτω από 1 ευρώ και να πιεις τον (βιολογικό) καφέ σου με 1 ευρώ.

Το πρώτο σοκ το έπαθα με την τιμή του (γαλλικού) καφέ: σχεδόν παντού είχε 1 ευρώ. Σπάνια ήταν πάνω από 1, ενώ ο ακριβότερος που ήπια ήταν σε ένα μουσείο, που έκανε 2,20 ευρώ. Από ποιότητα, ήταν αξιοπρεπής χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό. Οι τιμές γενικώς ήταν πολύ λογικές για μια μεγαλούπολη της Ευρώπης. Στο σουπερμάρκετ απέναντι από το ξενοδοχείο έβρισκα γιαούρτι σόγιας 500γρ. γύρω στο 1,70 ευρώ, οπότε είχα εξασφαλίσει το πρωινό (ή και το βραδινό) μου. Στη λαϊκή πίσω από το ξενοδοχείο πήρα 6 μεγάλα ώριμα μάνγκο για 1 ευρώ, ενώ φρούτα σε πολύ καλές τιμές έβρισκα στα διάφορα (έθνικ) σουπερμάρκετ της περιοχής.

Λόγω εορτών το κέντρο της πόλης ήταν στολισμένο, ενώ στην Alexanderplatz υπήρχε αυτό το υπαίθριο χριστουγεννιάτικο παζάρι…

Η πόλη είναι ο παράδεισος των ποδηλατών, ακόμα και τις πολύ κρύες αυτές ημέρες του χειμώνα. Οι θερμοκρασίες ήταν συνήθως γύρω στους μείον 5 βαθμούς, μέχρι να χιονίσει: μετά ανέβηκε κοντά στο μηδέν.

Τα μουσεία της πόλης είναι τόσα, που για να δει κανείς τα βασικά θα χρειάζονταν τουλάχιστον 10 γεμάτες ημέρες. Κάναμε τις επιλογές μας και κινηθήκαμε κυρίως στα κεντρικά μουσεία που βρίσκονται στο νησάκι Museumsinsel, αλλά και σε μερικά εκτός αυτού. Πέρα από τα μουσεία, βόλτες κάναμε και σε αξιοθέατα όπως τη γέφυρα Oberbaum:

Ο κήπος Tiergarten ήταν υπέροχος μέσα στα χιόνια:

Διασκέδαση: πήγαμε για μπύρα εδώ. Ήρεμη ατμόσφαιρα, μεγάλη ποικιλία σε μπύρες (δεν είναι πλεονέκτημα όταν δεν ξέρεις τι να παραγγείλεις), τσιμπημένες τιμές αλλά άξιζε τελικά η έξοδος. Μια περιπετειώδης εμπειρία ήταν το μπαρ Schwarze Traube. Πρόκειται για ένα μυστηριώδες μαγαζί με κλειδωμένη πόρτα και με αμφιλεγόμενες κριτικές: ό,τι πρέπει για να μας τραβήξει την προσοχή. Με αρκετή τύχη και υπομονή ήπιαμε το κοκτέιλ μας (9 ευρώ το ποτό), το οποίο ήταν όντως πάρα πολύ καλό, αλλά και μικρό επίσης.

Φαγητό: δεν χρειάστηκα καθόλου τη λίστα με τα βέγκαν φαγάδικα που είχα ετοιμάσει, αφού μπορούσα να βρω σχεδόν παντού βέγκαν φαγητό. Το μόνο που επισκέφτηκα από τη λίστα ήταν το βέγκαν σουπερμάρκετ Veganz. Η επίσκεψη εδώ ήταν περισσότερο αναγνωριστική παρά για ψώνια. Οι τιμές ήταν αρκετά τσιμπημένες, τουλάχιστον για το δικό μου πορτοφόλι, αν και ψώνισα από περιέργεια μερικά πράγματα. Μεγάλη ποικιλία όντως, αλλά σίγουρα όχι για τον μέσο Έλληνα. Επίσης τα περισσότερα προϊόντα είναι επεξεργασμένη τροφή, δηλαδή όχι του γούστου μου. Για φαγητό προτίμησα τα φαλάφελ που έφτιαχνε ένα αραβικό μαγαζί στο Kreuzberg. Η πίτα ετοιμάζεται μπροστά σου και ψήνεται σε φούρνο ταντούρ. Μεγαλή ποικιλία σε ψωμιά & πίτες είχε σε αρκετούς φούρνους. Το σίγουρο ήταν ότι όπου και να πήγαινα υπήρχαν βέγκαν επιλογές!

Φεβ 122015
 

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου πιάτα είναι το φαλάφελ. Πρόκειται για φαγητό της Μέσης Ανατολής που ετοιμάζεται κυρίως από ρεβύθια, ή και με κουκιά σε κάποια μέρη. Στη δική μου συνταγή χρησιμοποιώ μόνο ρεβύθια. Τα υλικά είναι λιτά, αλλά απαιτείται η χρήση μπλέντερ. Επειδή πάντοτε φτιάχνω τη συνταγή με το μάτι δεν ξέρω πόσα ακριβώς ξερά ρεβύθια χρησιμοποίησα. Ξέρω όμως ότι τα μουλιασμένα ήταν 900 γρ. Θα χρειαστούμε:

  • ρεβύθια μουλιασμένα αποβραδίς
  • 2 ξερά κρεμμύδια μετρίου μεγέθους
  • 2 μάτσα μαϊντανό
  • λίγες κουταλιές τη σούπας ρεβυθάλευρο (ή απλό αλεύρι)
  • μπαχαρικά: κύμινο, πιπέρι
  • αλάτι
  • λάδι για τηγάνισμα

Χτυπάω τα ρεβύθια, τον μαϊντανό και τα κρεμμύδια στο μπλέντερ μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Δεν χρειάζεται να είναι εντελώς λείο. Τα μικρά κομματάκια από τα ρεβύθια βοηθούν το μείγμα να ξεροψηθεί. Από την άλλη δεν πρέπει να είναι χοντροκομμένο, γιατί θα μας διαλύονται οι κεφτέδες στο τηγάνι.

Το μείγμα μας πρέπει να έχει πράσινο χρώμα. Να σημειώσουμε ότι μπορεί να φαγωθεί και ωμό σε αυτή τη φάση. Προσθέτουμε τα μπαχαρικά & το αλάτι. Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε μερικές κουταλιές ρεβυθάλευρο ή απλό αλεύρι, ίσα ίσα για να κολλήσει το μείγμα μας αν είναι πολύ υγρό. Δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα από αλεύρι! Εντωμεταξύ ζεσταίνουμε το λάδι μας στο τηγάνι.

Αυτό είναι ένα εργαλείο που είχα αγοράσει στη Μέση Ανατολή πριν από αρκετά χρόνια και χρησιμεύει στο σχηματισμό ομοιόμορφων κεφτέδων φαλάφελ. Χωρίς το εργαλείο αυτό μπορούμε να πλάσουμε τα κεφτεδάκια μας, όχι πολύ χοντρά, είτε με τα χέρια, είτε με κουτάλια.

Γεμίζουμε το εργαλείο με το μείγμα…

Με τη βοήθεια ενός μαχαιριού βοηθάμε να ξεκολλήσει το μείγμα και να πέσει στο καυτό λάδι.

Τα φαλάφελ δεν χρειάζονται πολύ τηγάνισμα. Είναι έτοιμα σε 2 περίπου λεπτά.

Σερβίρουμε τα κεφτεδάκια μας όπως μας αρέσει. Μπορούμε να τα συνοδεύσουμε με σαλάτα, πατάτες ή αραβική πίτα.

Η σάλτσα από ταχίνι επίσης ταιριάζει πολύ με τη γεύση των φαλάφελ!

Αυγ 302014
 

Η ακριβής δοσολογία των υλικών για τη συνταγή αυτή είναι στη διακριτική ευχέρεια του μάγειρα. Μπορείτε να προσθέσετε ό,τι υλικό θέλετε χωρίς να αλλάξει η ουσία της νόστιμης αυτής σαλάτας.

Τα υλικά μας είναι:
αμύγδαλα για το βούτυρο αμυγδάλου
μακαρόνια
κάπαρη
πιπεριές
ντομάτες
κάπαρη
πιπέρι, μαύρο αλάτι

Το πιο δύσκολο κομμάτι της συνταγής είναι να ετοιμάσουμε το βούτυρο αμυγδάλου. Τη συνταγή θα τη βρείτε εδώ. Το βούτυρό μας (το οποίο μοιάζει περισσότερο με τυρί κρέμα) βγαίνει έτσι:

Βράζουμε τα μακαρόνια μας σε αλατισμένο νερό.

Ξεπλένουμε με κρύο νερό.

Κόβουμε τις πιπεριές και τις ντομάτες μας:

Σε μια γαβάθα βάζουμε όλα μας τα υλικά και προσθέτουμε φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι και (μαύρο) αλάτι και ανακατεύουμε καλά:

Σερβίρουμε στο πιάτο μας!

Ιούν 052014
 

Για να απαντήσουμε την ερώτηση θα πρέπει να ορίσουμε τι είναι χορτοφαγία, επειδή υπάρχει μια σύγχυση. Όταν μιλάμε για ορισμούς, μιλάμε για συμβάσεις που μας βοηθούν να συνεννοούμαστε μεταξύ μας. Ο ορισμός της χορτοφαγίας γίνεται αρνητικά: χορτοφαγία ονομάζεται η στάση ζωής που αποκλείει τη συνειδητή (κυρίως διατροφική) κατανάλωση σάρκας. Αυτός ο ορισμός μας δίνει το γενικό πλαίσιο και το ελάχιστο προαπαιτούμενο.

Κάποιος ο οποίος τρώει, έστω και περιστασιακά σάρκα (ναι τα μαλάκια και τα ψάρια ανήκουν στο ζωικό βασίλειο, όπως και το κοτόπουλο), ή χρησιμοποιεί ωμό κρέας ως μάσκα για τα μούτρα του, εξ ορισμού δεν μπορεί να ονομάζεται χορτοφάγος. Ο λόγος είναι απλός: κανείς δεν μπορεί να ορίσει την ελάχιστη συχνότητα κατανάλωσης κρέατος για να θεωρηθεί κάποιος χορτοφάγος. Κρέας μια φορά τη βδομάδα; Το μήνα; Το χρόνο; Εδώ παραθυράκια δεν χωρούν, γιατί εξαφανίζεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη χορτοφαγία και την παμφαγία.

Τα κίνητρα για να γίνει κανείς χορτοφάγος διαφέρουν στον καθένα μας και φυσικά μπορούν να αναθεωρηθούν στην πορεία της ζωής μας. Υπάρχουν χορτοφάγοι που καταναλώνουν/χρησιμοποιούν ζωικά προϊόντα: δερμάτινα ρούχα, αυγά, γαλακτοκομικά. Υπάρχουν και οι αυστηροί χορτοφάγοι (βέγκαν) που αρνούνται να καταναλώσουν οτιδήποτε είναι αποτέλεσμα ζωικής εκμετάλλευσης. Υπάρχουν χορτοφάγοι που βλέπουν τη χορτοφαγία αυστηρά και μόνο διατροφικά και άλλοι που την υιοθετούν ως γενικότερη στάση ζωής και ιδεολογία. Άλλοι το κάνουν επειδή «αγαπάνε τα ζώα», άλλοι επειδή δε διαχωρίζουν τη θέση τους από αυτά, άλλοι επειδή «είναι της μόδας», άλλοι για λόγους οικολογίας. Υπάρχουν χορτοφάγοι φασίστες, μνημονιακοί, αντιμνημονιακοί, αριστεροί, δεξιοί, αναρχικοί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η χορτοφαγία δεν έχει δόγμα και δεν επιβάλλεται: είναι μια απόφαση συνείδησης του ατόμου, αλλιώς γίνεται μια φούσκα που σκάει πάρα πολύ σύντομα.

Ο Γκάντι έχει πει ότι «σε ζητήματα συνείδησης, η πλειοψηφία δεν έχει κανένα λόγο». Η χορτοφαγία που δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη διατροφή επιλέγεται για να είμαστε σε αρμονία με τη συνείδησή μας και όχι για καμιά άλλη αιτία. Έτσι δεν μπορεί να υπάρχει μέτρο σύγκρισης από άτομο σε άτομο, εφόσον όλοι μας διαφέρουμε. Παρόλα αυτά έχουμε (ακόμα) το δικαίωμα να σκεφτόμαστε απλά και λογικά.

Το να μην τρώει κάποιος κρέας, αλλά να φορά δερμάτινα είναι ασυνεπές, αφού τα δέρματα προέρχονται από σφαγμένα ζώα που προορίζονται για τροφή. Το μην τρως κρέας αλλά να τρως τυρί φτιαγμένο με πυτιά είναι ασυνεπές, αφού η πυτιά προέρχεται από σφαγμένο νεαρό ζώο που θήλαζε. Το να πίνεις γάλα από φάρμα ισοδυναμεί με το θάνατο των νεογέννητων μιας μητέρας αγελάδας και το συστηματικό βιασμό της. Το να μην τρως κρέας, αλλά να τρως βιομηχανικά αυγά είναι ασυνεπές, αφού στις φάρμες κιμαδοποιούνται ζωντανά τα αρσενικά πουλάκια. Το να μην τρως κρέας, αλλά να χρησιμοποιείς σαμπουάν δοκιμασμένο σε βασανισμένα κουνέλια, είναι ασυνεπές. Αυτά είναι μερικά πολύ απλά γεγονότα για να μας βάλουν σε σκέψη.

Τι γίνεται όμως με το γάλα της κατσίκας στο χωριό, ή με τα αυγά από το κοτέτσι, με το τυράκι από το χωριό που έχει γίνει με χυμό λεμονιού αντί για πυτιά; Εδώ μπαίνουμε σε πιο βαθιά νερά, γιατί έχει πλέον να κάνει με τη θεώρηση του εαυτού μας και του είδους μας μέσα στη φύση. Θέλουμε να θεωρούμαστε «ανώτεροι» από τα (υπόλοιπα) «ζώα», ή απλά αποδεχόμαστε το γεγονός ότι είμαστε ένα ακόμη είδος που ανήκει στην οικογένεια των θηλαστικών; Δίνουμε στον εαυτό μας το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται άλλα είδη, απλά και μόνο επειδή έχει την ικανότητα να το κάνει, ή όχι; Βάζουμε τη βόλεψή μας πάνω από τον εγκλεισμό ή βασανισμό του άλλου; Εντέλει θεωρούμε ότι είναι τόσο απαραίτητα ή αναντικατάστατα όλα αυτά τα προϊόντα ώστε να συνεχίζουμε να ζούμε λες και είμαστε στην προϊστορική εποχή; Την απάντηση σε όλα αυτά τη δίνουμε εμείς με τις επιλογές μας: είτε αποδεχόμαστε την παρούσα κατάσταση, είτε ερχόμαστε σε σύγκρουση με αυτή.

Αντί για επίλογο: μπορεί να θεωρείται κάποιος χορτοφάγος όταν εκμεταλλεύεται άμεσα ή έμμεσα  τον κόπο/τα προϊόντα/τη ζωή κάποιου άλλου; Και όταν λέμε «άλλος», αυτό περιλαμβάνει όλα τα ζωντανά, ανθρώπους και μη.

Μαρ 302014
 

Η συνταγή μας είναι απλή και νόστιμη. Θα χρειαστούμε:

Για τα κεφτεδάκια:
2 ποτήρια βρασμένα ρεβύθια
1 ποτήρι γλουτένη
1/2 ποτήρι τριμμένη φρυγανιά
1/2 ποτήρι νερό
4 κουταλιές σούπας λάδι
2 σκελίδες σκόρδο
2 κουταλάκια κύμινο
1 κουταλάκι αλάτι
λάδι για τηγάνισμα

Για τη σάλτσα:
2 μεγάλες ώριμες ντομάτες
2 κουταλιές τοματοπολτό
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
5 γαρύφαλλα
1 ξυλάκι κανέλα
1 κουταλάκι κύμινο
1 κουταλάκι ζάχαρη
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση:

Χτυπάμε τα ρεβύθια με το λάδι, αλάτι και κύμινο μέχρι να γίνουν λείος πολτός:

Έπειτα προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά μας και ανακατεύουμε καλά:

Πλάθουμε τα κεφτεδάκια μας:

Τα τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν:

Ετοιμάζουμε τη σάλτσα μας. Τρίβουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και σωτάρουμε σε ελαιόλαδο.

Τρίβουμε τις ντομάτες και προσθέτουμε αλάτι & μπαχαρικά:


Αφού σωταριστούν τα κρεμμύδια προσθέτουμε τη ντομάτα με τα μπαχαρικά και αφήνουμε να βράσουν μαζί για περίπου 10 λεπτά. Έπειτα ρίχνουμε μέσα τα τηγανισμένα κεφτεδάκια μας:

Αφήνουμε να βράσουν τα κεφτεδάκια στη σάλτσα για 20 λεπτά και είμαστε έτοιμοι για σερβίρισμα!

Απρ 272013
 

Το kale είναι ένα λαχανικό που καλλιεργείται εύκολα στον κήπο. Σπόρους μπορείτε να βρείτε στο ebay. Τρώγεται τόσο ωμό, όσο και ψημένο. Η γεύση του είναι ανάμεσα σε λάχανο και ραπανάκι, ελαφρώς πικρή αλλά και πιπεράτη. Υπάρχουν πολλές συνταγές για σαλάτες με kale, εγώ έκανα την απλούστερη: τα έψησα στον ατμό.

Αφού λοιπόν κόψουμε όσα φύλλα θέλουμε από τον κήπο, τα πλένουμε και αφαιρούμε το κοτσάνι τους. Αν θέλουμε μπορούμε να τα κόψουμε χονδροειδώς:

Βάζουμε νερό να βράσει και ψήνουμε στον ατμό για 4 λεπτά. Έπειτα τα βουτάμε σε κρύο νερό για να σταματήσουμε το ψήσιμο και για να διατηρήσουμε το πράσινό τους χρώμα:

Στραγγίζουμε, αλατίζουμε, ρίχνουμε ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού. Είμαστε έτοιμοι!